Գրիգի ձիու՝ Միրաժի նկարը փակցված է նրա սենյակի պատին։ Այն նվիրել էր ձիարշավարանի ընկերներից մեկը։ Գրիգը դեռ 4-րդ դասարանից զբաղվում էր ձիասպորտով։
44-օրյա պատերազմի ժամանակ խարբերդցի ժամկետային զինծառայող Նարեկ Ավետիսյանը լեյտենանտի կոչում է ստացել՝ հրետանային մարտկոցը ղեկավարելու եւ աննախադեպ խիզախություն ցուցաբերելու համար:
Ադրբեջանական ուժերը խորացրել են ճեղքումը։ Երկու շաբաթում նրանք հասել են Ասկերանի շրջանի Մոշխմհատ, Մադաթաշեն, Ակնաղբյուր գյուղերի հարակից տարածքներ։
Հադրութցի վիրաբույժ Ռոբերտ Գեւորգյանը 10 տարի աշխատում էր Հադրութի հիվանդանոցում: Կյանքը խաղաղ էր, քանի դեռ չկար պատերազմը: Հոկտեմբերի 5-ի գիշերը վերջին անգամ հեռախոսի լույսի տակ է տեսել իր տունը, եւ հասկացել, որ այլեւս չի վերադառնալու այնտեղ:
Կապիտան Հրանտ Գալստյանը հոկտեմբերի 27-ին վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո՝ վերադարձել ծառայության: Պարգեւատրվել է «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով:
Հադրութի գնդի հակատանկային մարտկոցը 44-օրյա պատերազմի ընթացքում խոցել է թշնամու 50 տանկ, 20 զրահատեխնիկա, 2 ՏՈՍ համակարգ, 4 «Կամազ» մեքենա հետևակով, 4 ինժեներական տեխնիկա, 3 Ֆագոտ:
Ցերեկները պատերազմի հիշողությունները ստվերների պես հետապնդում են բուժքույր Մարգարիտա Սարգսյանին, իսկ գիշերները լռության մեջ դրանք, կարծես, կենդանանում են: Վիրավոր զինվորների ձայնը, ցավի աղաղակը դեռ նրա ականջներում է:
Հոկտեմբերի 28-ի երեկոյան Սղնախն անցել է ադրբեջանական ուժերի վերահսկողության տակ։ Մինչ գյուղի անկումը, Սղնախում և հարակից տարածքներում մարտեր են ընթացել։
«Պիտի ամեն ինչի պատրաստ լինես: Մի լավ խոսք կա. ասում են՝ ավելի լավ է քո այգում լինես զինվոր, քան մարտի դաշտում այգեպան»։